نحوه دم کردن چای توسط ملت های مختلف

دم کردن چای سیاه باعث افزایش رنگ آن بیش از چای سبز می شود. بین چای سیاه یا تخمیر شده که در بازار خرید و فروش می شود چای هندوستان، چین یا سیلان معروف است.
خواص چای
معمولاً از درختچه چای سه بار در هر سال برگ چینی می کنند و تا عمر درختچه هشت ساله یا ده ساله شد بهره برداری از آن را متوقف می سازند و می گویند پیر شده و دیگر بهره برداری از آن صرف ندارد.

تاریخچه چای

تاریخ چای با افسانه های زیبایی آمیخته است: 
می گویند یکی از برهمنان که اهل عبادت بود می خواست شبانه روز در عبادت باشد و خواب به چشمش نیاید ولی روزی که مشغول عبادت بود ناگهان خواب او را در ربود. 

در خواب قیافه زنی را که سابقا دوست داشت به چشمش دید، از شدت خشم و غضب از خواب بیدار شد و برای تنبیه خود مژه های چشمان خود را چید و به زمین ریخت که دیگر خواب به چشمان او نیاید. 

فردای آن روز در محلی که او مژگان خود را ریخته بود دو درختچه سبز شدند که همان چای امروز است و برگهای این درخت خواص سرزندگی و نشاط روح را در خود داشتند. 

هندیها با این افسانه چای را به هند انتساب می دهد ولی غافلند که دو یا سه هزار سال قبل از ظهور مسیح مصرف چای در زمانهای بسیار قدیم مخصوصاً در چین معمول بوده است. 

به هر حال کشف چای و مصرف آن تاریخی قدیمی دارد که با افسانه های زیادی آمیخته است و چینی ها و هندیها بر سر این که چای اول در چین بوده یا در هند گفتگو و مجادله دارند. 

ولی آنچه مسلم است این است که چای یکی از گیاهان قدیمی است که بشر هزاران سال است با آن آشنایی دارد. تهیه چای بستگی به محیط تولید آن دارد.

چای در چین

چای سبز که در چین مصرف زیاد دارد برگ برگ چیده می شود. موادی که در برگ چای سبز وجود دارد و باعث تخمیر آن می شود با حرارت آفتاب و و یا کوره آتش خارج می شود و بعد این برگها را می کوبند و از آن چای سبز که در چین زیاد مصرف می شود به دست می آورند.

در چین آداب و رسوم خاصی برای چیدن برگ چای وجود دارد از جمله چای سلطنتی را به وسیله دختران جوان که هر روز لباسهای خود را عوض می کنند و دستکشهای مخصوصی به دست می کنند و خود را معطر می سازند و برگ چای را می چینند تهیه می کنند. 

هنگامی که این دختران با این لباسهای رنگارنگ مشغول چیدن چای می شوند باید سکوت محض حکمفرما باشد و آنها در آن سکوت کار خود را انجام دهند.

عناصر و خواص غذایی چای

چای مثل قهوه و دیگر دمکرده ها ارزش غذایی ندارد. برگ های چای دارای مقدار کمی مواد ازته، روغنهای مایع، موم، سلولز، انواع رزین سقز می باشد.
طبق اکتشافات خیلی جدید چای دارای فلوئور است و چنان که می دانید فلوئور ماده گرانبهایی است که از کرم خوردگی دندانها جلوگیری می کنند.

چایی که ما می خوریم دارای دو عنصر مهم است که یکی تانن است که در دمکرده چای وجود دارد و به آن خاصیت ادرار آور می دهد و دیگری یک ماده محرک است که مشابه کافئین در قهوه است و به نام تئین و تئوفلین معروف می باشد و سیستم اعصاب را تقویت می کند.

زیاده روی در مصرف چای برای کسانی که اعصابی حساس دارند اختلالاتی ایجاد می کند که معروف به مسمومیت از چای است و به نام بیماری تئیسم مشهور است. 
چای برای همه به شرطی که در مصرف آن رعایت اعتدال شود تجویز می شود؛ کسانی که کارهای فکری می کنند با نوشیدن چای حافظه خود را تقویت می کنند.
چای برای کسانی که بیماری قلبی دارند و یا به اختلال عصبی مبتلا هستند منع شده است. بچه ها باید به اندازه معتدل چای بخورند.
چای مقوی دستگاه هاضمه است و عمل کبد را آسان کرده و ضد اسهال است، زیرا دارای کافئین و تئوبرومین است.
چای با املاح آهکی، آهن، ژلاتین و ظروف غیر لعابی ناسازگاری دارد و به همین علت است که چای با آبهایی که آهک دارند خوب به عمل نمی آید و طعم مطبوعی پیدا نمی کند.

چه نوع چای را باید انتخاب کرد؟

چای، انواع مختلف و گوناگونی دارد که مربوط به کشوری است که در آن به عمل می آید و ترتیبی است که آن را می چینند و خشک می کنند.

مثلاً چای سبز که موردتوجه ژاپنی ها، چینی ها، اعراب و مردم شمال آفریقاست به این وسیله به دست می‌آید که از تخمیر طبیعی برگهای چای جلوگیری کرده و آن را با آفتاب و یا حرارت در دیگهای فلزی خشک می کنند. 

برای تهیه چای سیاه، برگهای چای را به حال طبیعی خود می گذارند تا با اکسیداسیون تانن رنگ آن سیاه و تیره شود و بعد آن را می کوبند تا ریز شود.

انواع چای

چای سیلان عطر کمی دارد ولی به ذائقه گوارا است و رنگ آن بعد از دم کردن قرمز نارنجی است که در انگلستان و هندوستان آن را با شیر می خورند.

چای چین که خیلی معطر و رنگین است وقتی دم کشید رنگ باز و طعم دلپذیری دارد و دوستداران چای چین، شیر در آن نمی ریزند بلکه آن را بطور طبیعی و یا با یک برش لیموی ترش تازه می خورند.

چای سبز چین که دارای رنگ سبز زیتونی است وقتی دم کردند کمرنگ است و در چین زیاد مصرف می شود ولی در خارج از چین مصرف زیادی ندارد.

چای یاسمن که مخلوطی از چای با گل یاسمن است عطر مخصوصی دارد که در داخل چین مصرف می شود و در خارج موفقیتی ندارد.

خانمهایی که در تابستان به کنار دریا رفته اند و رنگ پوست خود را برنزه کرده اند اگر بخواهند این حالت خود را برای مدتی طولانی نگهداری کنند باید پوست صورت و تن خود را با محلول غلیظ و دمکرده چای بشویند.

چای را چگونه دم می کنند؟

فرانسوی ها

آب را جوش می آورند و برای هر نفر یک قاشق کوچک قهوه خوری چای را در قوری چینی ریخته و به تعداد هر نفر یک فنجان آب جوش روی آن می ریزند و می گذارند بماند تا دم بکشد.

انگلیسی ها

ظرفی که انگلیسیها چای را در آن دم می کنند از فلز یا سفال یا چینی است و به ترتیبی که فرانسوی ها چای را دم می کنند ولی روی قوری یک حوله مخصوص می اندازند تا گرم بماند و دم بکشد. وقتی چای دم کشید در ته فنجان کمی شیر سرد می ریزند و چای را روی آن پر می کنند.

روس ها

چای غلیظ را در قوری دم می کنند و قوری را روی سماور می گذارند، سماور پر آب جوش است که به کمک این آب جوش برای هر کس چای غلیظ یا رقیق تهیه می کنند.
در روسیه چای را در لیوانهای بزرگ بلور می ریزند و اگر در فنجان های کوچک بریزند نعلبکی را روی آن می گذارند تا سرد نشود.

مراکشی ها

مراکشیها چای را در استکان می خورند و اگر میهمانی بر آنها وارد شد سه بار یعنی سه استکان چای برای او می آورند و این رسمی است که در مراکش معمول است. در مراکش چای سبز را با یک برگ نعنا دم می کنند و آن را شیرین کرده و می نوشند.

چینی ها

چینی ها چای سبز را با گل یاسمن معطر کرده و دم می کنند و بدون قند می نوشند. یک گرد چای را در ته فنجان می ریزند و روی آن آب جوش سرازیر کرده و وقتی دم کشید بدون شیرینی می خورند.
کتاب: خوردنیهای شفابخش
مهدی نراقی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *