نقدی بر تئاتر کمیته نان
تئاتر, فرهنگ و هنر

مخاطب تئاتر: نقدی بر تئاتر کمیته نان

نقدی بر تئاتر کمیته نان

مخاطب تئاتر

ویدا امین پور – توجه: این نقدی از سوی یک منتقد تئاتر نیست؛ تنها نظری با حسن نیت از سوی یک مخاطب تئاتر است.

نقدی بر تئاتر کمیته نان

وارد سالن که می‌شوی بسته‌ای به شما داده می‌شود که حاوی:

یک قاشق و چنگال پلاستیکی، یک سماق و یک آدامس موزی است. ربطش در طول نمایش مشخص می‌شود.

خانواده‌ای کُرد که برای گذران زندگی شرافتمندانه هرکاری می‌کنند.

موضوع اصلی داستان پرداختن به مشکلات کولبران است آن هم در روزهایی که در گیرودار خبرهای سیاسی و اقتصادی خبر کشته شدن یک کولبر گم می شود.

تماشاچی دکور خاصی نمی بیند، موسیقی به جز موسیقی کردی که گاهی به عنوان نمایش فیلم عروسی بازبینی می شود پخش نمی شود.

زبان کردی و صمیمیت بازیگران جذبت می کند، از همه بیشتر بازی شاهو رستمی.

این اولین نمایشی بود که از خانم لیلی عاج می دیدم، محوریت نمایش با ننه صبری است و نمایش با ننه صبری و عروس باردارش هم تمام می شود.

ولی چند جمله و دیالوگ در طول نمایش و حتی بعد از نمایش مرا درگیر خود کرده:

روزگار: می دونی زن خوب مثل چی می مونه؟

زن خوب مثل کرست می مونه، طوری باید بره بیاد که سر شوهرش همیشه بالا باشه

و بازیگران و تماشاچیان همه با هم می خندند…

  • تازه باید شوهرش رو بزرگ تر از چیزی که هست نشون بده

و سالن منفجر می شود (البته من هم می خندم)

ولی این صحبت ها و تاکید صبری و عروس باردارش بر پسر بودن بچه و دیالوگ های دیگری مثل زمانی که صبری به نرمین آموزش های شوهرداری می‌دهد…

  • مرد باید قد بلند باشه، طوری که سرت بردی بالا که نگاش کنی دونه بف بره تو چشات یا آفتاب چشمت رو بزنه، آقاشون خدابیامرز قدبلند بود منم عاشقش شدم…

همه این ها حس های فمینیستی، تاکید بر جنسیت، مشکلات فرهنگی را برمی انگیزد.

حداقل انتظار این را نداشتم که از قلم یک زن ببینم آن هم در نمایشی که دغدغه اش کولبری است.

نگاه های جنسیت زده و زن ستیز همیشه خودشان را در لابلای دیالوگ ها و سطور خوب به نمایش می گذراند.

خانم لیلی عاج کارگردانی است که نمایشی چونروزمرگی را در کارنامه خود دارد.

به نظرم نقطه ضعف دیگرنمایش این بود که کارگردان سعی می کند مشکلات دیگر را هم در همین نمایش به تصویر بکشد

گرانی پوشک، گوشت های یخ زده، تصادف تانکر و اتوبوس و … بله ما کشور حادثه خیزی داریم ولی قرار نیست همه را در یک نمایش بگنجانیم.

نمایش می توانست با صلابت و روحیه های جنگجوی زنان کرد که همیشه مثال زدنی است تمام شود ولی پایان ضعیفی برای نمایش رقم زده می شود.

نقدها می توانند به اصلاح و بهتر شدن کمک کنند اگر پذیرای نقدها باشیم

 در پایان برای تمامی عوامل نمایش کمیته نان آرزوی موفقیت روزافزون داریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *